eriks handbikebattle2019.reismee.nl

Para games Breda


Para Games Breda ,

Na de nodige twijfel ivm met de tropische hitte toch mijn stoute schoenen aangedaan om mee te doen aan mijn 1ste officiële wedstrijd van de Nederlandse Handbike Competitie. Dit was een onderdeel van de ParaGames Breda, georganiseerd op het parcours van Wielervereniging Breda!

Pppffft wat was het heet. Met de nodige verkoeling ( emmer water over mijn hoofd) is het me gelukt om de hele wedstrijd uit te rijden. Mooi een uurtje getrapt kleine 22,5 kilometer gefietst. 

En natuurlijk verkocht aan de wedstrijden 

Ga ik zeker vaker doen .... ??





Oostenrijk 09 tot 15 juni 2019 De Battle

Oostenrijk 09 tot 15 juni 2019  De Battle

Zondag 9 juni was het eindelijk zover ik stond om stipt 05.00 uur klaar om door Els en Sjef opgehaald te worden voor de trip naar Oostenrijk. Na het nodige wachten vertrokken we om 06.00 uur dan echt, na een lange vermoeiende dag van auto hangen kwamen we mooi rond de klok van 17.00 uur aan bij Haus Renate. Eerst alle spullen uitladen en de kamer inrichten om vervolgens onze eerste gezamenlijke maaltijd te nuttige bij Hotel Weisseespitze



Maandag de eerste trainingsdag , verkennen van het middelste stuk van de route en een Workshop met Jetze Plat. We volgen het stuwmeer een redelijk vlak stukje weg een fijne starter. Van Jetze kregen we de nodige tips voor de Battle , hoe je bochten het beste aansnijdt en gedoseerd kan klimmen. Het fietsen ging super en wat een prachtige omgeving alleen daarvan krijg ik de nodige energie. Fietsen tussen de besneeuwde toppen van het Kaunertal ECHT TE GEK



Dinsdag de tweede trainingsdag, vandaag het eerste traject van de route verkent. Dit was wel even anders we gingen direct vanaf de tolpoortjes klimmen. Langzaam maar zeker klommen we richting het stuwmeer, het ging zo lekker dat ik nog een stukje door mocht waardoor ik beloond werd met een te gekke afdaling. Met een noodgang naar beneden Kikke maar ook best spannend zeker met maar 1 rem op de handbike;)



Woensdag een verplichte rustdag. Dinsdagavond ging het weer even flink tekeer, een korte maar erg krachtige storm zorgde vandaag voor de nodig spanningen. Er was een landslide geweest op de Kaunertalgletscherstrasse en de nodig bomen waren omgevallen waardoor de hele weg afgesloten werd. Zouden ze het op tijd klaar krijgen zodat de Battle door kan gaan. Gelukkig kregen we rond 13.00 uur al het seintje dat de weg weer vrij was. Dit gaf ons de gelegenheid om met de auto naar boven te rijden zodat we ook het bovenste traject konden verkennen. Hier werd wel duidelijk dat het zwaarste klim stuk voor het laatst was bewaard. De weg kronkelt gestaagd naar boven dat wordt pittig mogen.

Wij zijn nog een stukje verder gereden tot aan de gletsjer hier lag nog een kleine meter sneeuw aan de kanten, echt gaaf. In de winter wordt hier volg geskied een gaaf gebied voor de ervaren skiër. Om 16.30 hadden we de laatste briefing dus moesten we weer op tijd terug zijn. Hier kregen we de nodige info voor de dag van de Battle en wat we klaar moesten maken voor bij de posten onderweg. Daarna zijn we met het team gaan eten en zochten we op tijd ons bed op. Morgen om 5.00 uur gaat de wekker.



Donderdag Het moment Suprême… de Grote dag.

De adrenaline giert door mijn lijf. Vandaag gaat het dan echt gebeuren.



Om 8.15 vertrekken we met de fietsen richting de start waar we gelijk klaar moeten staan in het juiste vakIk ben ingedeeld in de H-5 wat inhoudt dat wij als eerste groep van start gaan. Dit wil niet veel zeggen alleen hebben wij het geluk dat we minder lang moeten wachten. De start tijden worden nl genoteerd en verrekend met de eindtijden zodat het een eerlijk beeld geeft.

Onderweg zijn er 3 posten met meetpunten.

· Post 1 na 5,4 km

· Post 2 na 8.0 km

· Post 3 na 17 km

· Dan nog 3 km de laatste loodjes naar de finish

Eindelijk wordt het startsein gegeven en we gaan ervoor. Met de nodige spanning in mijn lijf bast het los. De start ging lekker. Na een 0.40 minuten bereikte ik de 1ste post, hier heb ik even gestopt omdat mijn derailleur niet lekker liep. Met de noodhulp van Wings Technology (Ralf) werd dit gelukkig snel opgelost. Dit had mijn Buddy Janneman goed geregeld, was mijn gezeur hierover natuurlijk beu ;) Op naar post 2, deze bereikt ik na 1.18 . het ging lekker. We fietste nog een kleine 5 km door om daar vervolgens even te rusten. Post 3 bereikte ik om 2.09 het grootste gedeelte zat erop.



De laatste 3 km klimmen staan voor de boeg, de vermoeidheid begint zich langzaam maar zeker aan te kondigen. Op naar bocht ZeeBra want als ik daar ben is het nog 800 meter. Bij deze geweldige en vooral gezellige bochten knapte ik even. De emotie nam de overhand waardoor ik echt even moest stoppen. Alle supporters stonden me daar op te wachten ik had echter in mijn hoofd dat ze bij de finish zouden staan dus dat overviel me even. Na een kleine pauze om op adem te komen gingen we verder de laatste 800 meter op naar de eindstreep.



Toen ik er bijna was werd ik weer verrast, nu door mijn dochter Pleun die via Facetime ineens in beeld kwam….Phoee hee, dat kwam even binnen maar wel erg gaaf dat dat tegenwoordig allemaal kan.



Met een mooie eind tijd van 3.19 rolde ik moe, emotioneel, blij, gelukkig, overdonderd door alle indrukken en de geweldige sfeer als eerste ZeeBra over de streep. Ik heb het GEHAALD !!!!! Nadat ik mijn fiets omgeruild had voor de rolstoel mengde we ons in het feestgewoel om daar de rest van ons team op te wachten. Langzaam maar zeker rolde ze allemaal over de eindstreep waarop natuurlijk het feest los barste ….ZO TROTS OP ALLE TEAMLEDEN echt geweldig



Savonds party time --- Herosparty in Hotel Wiesseespitze , tijd om te proosten maar niet te gek i.v.m. alle inspanningen van vandaag. De Alcohol komt dan des harder aan.


Vrijdag, nagenieten , uitrusten en alvast de spullen verzamelen voor het vertrek van morgen.

In de middag zijn Jan - Carla - Angela en ik even een stukje naar boven gereden waar we op het terras bij Het Gepatschhaus genoten van een geweldig uitzicht maar ook van de geweldige week.

S avonds de GOLD-Party eerst de prijsuitreiking en daarna bastte het feest echt goed los. Team ZeeBra ging uit zijn dak. Iedereen werd met rolstoel en al de lucht in getild. Swingend werd deze geweldige week afgesloten. We hebben met elkaar veel gelachen en een onvergetelijke herinnering geschreven.

ZeeBra 3.0 het beste team ever……. en natuurlijk mijn Buddy Jan zonder deze kanjer had ik het niet gered 



Klaar voor vertrek

Nog even een laatste berichtje vanuit Breda,

Morgen vroeg om een uurtje of 4 gaat mijn wekker, tijd om op te staan en me klaar te maken voor vertrek. Rond 05.00 uur wordt ik bij Revant verwacht van waaruit we vetrekken naar Oostenrijk.  De weersverwachtingen zien er goed uit hierdoor zal de planning wrs wel vast staan en gaan we donderdag de 13de juni de berg op. dit horen we definitief op maandag.

Bocht 12 is de plek waar alle Supporters van Team ZeeBra zich verzamelen de weg is mooi schoon, op de berg ligt er nog een mooie pak sneeuw. Echt geweldig dat ik daar heen mag fietsen. Voor de gene die het leuk vinden om tijdens de dag vanuit Nederland mee te genieten van dit geweldig gave evenement. Als de Wifi op de berg meewerkt kan je ons volgen via verschillende kanalen. 

Op de site  http://handbikebattle.nl/ staat hierover de onderstaande informatie waar je op de link kan klikken om te openen.

Ik ben er klaar voor, de volgende drink ik boven op de top   




Trainingsweekend Limburg met team ZeeBra en team Armstrong

Trainingsweekend Limburg 25 en 26 mei 2019

Zaterdag 5.30 uur in de ochtend ging mijn wekker af, dat was wel ff wennen had het gevoel dat het nog midden in de nacht was. Maar, ja je moet er wat voor over hebben. ;) Om 7.00 uur stipt stond ik bij mijn Buddy Jan voor de deur we gaan nl op trainingsweekend in Limburg. 

Bij aankomst op de camping werden we warm onthaald door de rest van Team ZeeBra met een lekker Bakske Koffie en natuurlijk heerlijke Limburgse vlaai zodat we goed gevoed de uitdaging van het prachtige Limburgse heuvelland aan konden.  We hebben een tocht van 45,21 km gereden met daarin 3 mooi heuveltjes gereden zodat we in totaal een 923 hoogtemeters hebben gehaald. Middags lekker lunchen op de camping. Daarna nog een rondje naar het drielandenpunt in Vaals. Natuurlijk even over de Vaalserberg mooi klimmetje van 2,7 km met 146m stijgingspercentage van 5,2 %. 


Rond 17.00 kwamen we moe maar voldaan weer terug op de Camping aan.  Hier hebben we gezamenlijk gegeten. Degene die de volgende dag mee deden aan de gold race bleven gezellig borrelen en slapen. De andere vertrokken weer huiswaarts. 

Tja en ik zou ik niet zijn als ik niet voor het hele pakketje ga. Samen met Jan maar ook mijn teammaatjes Wendy en Danielle heb ik de Amstel Gold Race Handbike Experience, gereden. Een mooie tocht van 26,5 km vanuit Valkenburg door het heuvelachtige landschap. 

We hadden mooi weer, lekker gefietst en waren op pad met mooie mensen, echt weer een fantastisch weekend gehad.                          Nog een 1½ week en dan vertrekken we al naar Oostenrijk ….

 

baantraining rotterdam en de inspanningstest

Baantraining Rotterdam met Jetze Plat

Langzaam maar zeker werken we naar het moment Suprême toe. Na een geweldige week in Duistland zijn we thuis natuurlijk ook weer volop aan het trainen. Maandag eerst mijn maandelijkse shot gehaald in het Ziekenhuis, heb dan eerst 2 a 3 dagen nodig om me weer fit te voelen. Mooi op tijd voor de intervaltraining met Nederlands beste Handbiker Jetze Plat. Woensdag rond 17.00 vetrokken we richting Rotterdam om te verzamelen op de wielerbaan. Er waren veel handbikers vanuit de omgeving gekomen om samen met Jetze te trainen. Jetze vond het volgens mij wel gezellig, hij reed relaxt met de verschillende deelnemers mee om een praatje te maken. Ik heb ook even met hem meegefietste Jetze is echt oprecht geïnteresseerd in de voorbereiding naar de handbikebattle toe. Echt een top Sportman…




Inspanningstest 23-05-2019

Vandaag een spannende dag. Om 15.00 uur werd ik in Eindhoven verwacht voor mijn inspanningstest. In Januari heb ik deze voor het eerst gehad (de 0- meting) en vandaag gaan we meten hoeveel vordering ik heb gemaakt. Vooral nieuwsgierig naar het resultaat ben ik aan de test begonnen. En echt ik mag met recht SUPER trots zijn het resultaat is geweldig. Voor de kenner zal ik mijn score even vermelden.

In totaal zitten er 135 dagen tussen de 2 metingen.


Start (VT1)  

Tussenmeting (VT2)

Maximaal vermogen

08-01-2019

23-05-2019

08-01-2019

23-05-2019

08-01-2019

23-05-2019

Vermogen

 in W  


49


94


85


132


108


175

Vermogen

 in W-KG


0,51


1,03


0,88


1,45


1,12


1,92


Hartslag BPM


143


133


173


150


184


168



Het aftellen is nu echt begonnen, over 21 dagen staan we klaar aan de start van de Kaunertalergletscherstrasse in Tirol, Oostenrijk.

                                                                                          Team ZeeBra 2019

weekje Usseln

Hoogte Stage in Usseln 

Zondag 12 mei ben in samen met Bart en Ingrid mee naar Usseln gereden voor “mijn hoogte stage”. Echt super gaaf dat ik samen met mijn broer kan trainen in Duitsland en alvast kan wennen aan het klimmen. 

We hebben de prefecte week uitgezocht, stalende blauwe lucht en zonnetje op je bol wat wil een mens nog meer.

Zondag hebben we natuurlijk direct bij aankomst de fietsen gepakt en een klein oefen rondje gereden. Het voelde goed dus konden we maandag voor het echte werk aan de slag. Ik heb samen met Bart enkele prachtige tochten gereden. 

Maandag; een kleine 10 km  over de Biathlon terrein helaas zonder te schieten, echt een super gaaf terrein. Via een mooie klim over de Kahle Pön terug naar het Oranje schaap. Op de eerste dag  een 23 km gefietst met een hoogte verschil van 533 meter. Dat is wel even wat anders dan de viaducttrainingen bij ons , moet wel zeggen dat het bikkelen was maar ook super gaaf. 

Dinsdag; ook nu weer een stralende dag dus dat wordt weer genieten.  We hebben een prachtige tocht gemaakt  en komen na een kleine 32 km met 575 hoogte meters moe maar voldaan weer terug.  Ik vind het vooral genieten en zie de omgeving van Usseln vanuit een hele andere kant. Normaal kom ik niet veel verder dan met de auto van a naar b rijden. Nu fiets ik samen met mijn broer door deze prachtige omgeving. Echt KIKKE….. 


Woensdag;  Bart kreeg vandaag ook nog vrij van Ingrid zodat we nog een extra dagje erop uit konden. Wat een  Lieve schoonzus heb ik toch hé. Vandaag zijn we langs de Diemel afgedaald. Een echte aanrader voor iedereen die van fietsten houdt. Het is daar echt erg mooi en ook erg relaxt fietsten. Vanuit het schaap was het eerst afdalen dat was dus een eitje maar ja na dalen komt toch ook weer het klimmen. Deze viel wel mee, in totaal 238 hoogte meters over 11 km ging dus redelijk rustig omhoog

Donderdag moest Bart echt aan het werk, ze verwachten nl een grote groep sporters die op de Biathlonbaan gingen trainen. En enkele Mountainbikers  want dit weekend is het de Willinger bike Marathon in Willingen. Nou dat was voor mij de perfecte dag om een rustdag in te plannen.

Vrijdag; Vanavond komt Mijn Buddy Jan zodat we morgen samen kunnen trainen. Maar voordat hij mij af laat zien ga ik eerst nog ff een rondje draaien met Bart. We volgen een mooi afwisselend traject , trappen in totaal een 15,4 km met 210 hoogte meters.  Ook nu sta ik er weer van te kijken hoe mooi het hier is en kan het niet vaak genoeg zeggen. Maar wat ben ik blij met deze nieuwe manier van sporten. Er ligt weer een hele nieuwe wereld met mogelijkheden aan mijn voeten. Echt genieten, genieten, genieten.


Zaterdag;  samen met mijn maat Jan op pad. En zoals ik al zei, dat wordt een prachtige maar ook zware dag. We hebben de Georadroute naar Korbach uitgekozen. Een geweldig mooie tocht van bijna 38 km met 462 hoogte meters. De heenweg was goed te doen en ja je voelt hem al aankomen we moeten natuurlijk ook nog terug.  De kortste route terug was wel wat minder aan KM nl 22 maar had ook en 453 hoogtemeters. En kan je zeggen het laatste stuk was echt afzien. Ik voelde mijn armen nek schouders verzuren. Was blij dat het schaap in zicht kwam . 

Na de nodige versnapering kwam ik langzaam weer op krachten. En kon ik nagenieten met een heerlijk biertje van deze geweldige tocht. 

Zondag;  het is weer tijd om langzaam maar zeker richting Breda te gaan. Eerst nog samen met Jan een klein herstelrondje van 11 km en een 266 hoogte meters. Dat was ook echt nodig, het eerste kwartier voelde ik alle spieren en had echt paparmen. Langzaam voelde ik dat het goed kwam en kon ik alles even goed losdraaien

Deze week heb ik vooral genoten. 

En kijk ik terug op een geslaagde , super gezellige week waarin ik een 165 kilometer heb fietst met in totaal een 2755 hoogte meters aan klimwerk . Genoten van de Quality-time met Bart, Ingrid en Jan.   Kan ik zeggen dat de “hoogte Stage “een succes was en ik klaar ben om naar Oostenrijk te gaan.

Het aftellen kan beginnen….

Ps. Tijdens deze dagen hebben we veel gefilmd met de go-pro, filmpje volgt nog ;) 

 

De Ronde van Made

De Grote Pro-Ronde van Made



Voor het eerst mochten de Handbikers meedoen tijdens de Grote Prof Ronde van Made. De kracht achter deze deelnamen aan dit evenement is Maarten van Dongen. Hij wil graag andere enthousiast maken voor zijn passie HANDBIKEN. Vanuit deze gedachtegang heeft hij andere Handbikers benaderd om mee te doen.

Als doel : Met elkaar een leuke Wedstrijd neer te zetten en het belangstellende publiek kennis te laten maken met deze geweldige sport.

Maarten heeft een eigen foundation opgericht om geld op te halen voor onderzoek naar ruggenmergontsteking dit evenement was voor hem de uitgelezen kans om ook hiervoor de nodige aandacht en sponsoring te vragen.

Als je meer wil weten : “Maartens New Challenge Foundation” https://mncf.nl

Natuurlijk wilde ik graag meedoen want ook ik kan inmiddels beamen dat Handbiken een Fantastische sport is.                                             

In de ochtend ben ik eerst nog voor mijn training naar de baan gegaan waar we ook nu weer heerlijk uitgedaagd werden. Heb daar hard gewerkt waardoor ik bij huiskomst mijn armen wel voelde. Snel wat eten, rusten en klaarmaken voor de volgende ronden. Vanuit huis ben ik met de handbike richting den Hout gefietst, daar stond mijn Buddy Jan te wachten om samen verder te fietsen naar Made. We hadden daar om 16.00 uur afgesproken bij de sprotschool.

Na lang wachten was het dan eindelijk zover, en mochten we richting het parcours fietsen om ons te melden. Met 9 Handbikers rolde we vlotjes door de straten van Made op naar de start.

Om 18.30 klonk het verlossende schot en was de wedstrijd begonnen. De twee snelle racers schoten vooruit en lieten de rest zien hoe het eigenlijk moet. Met een geweldige snelheid gleden ze soepel over het parcours en haalde de rest al snel 1 of 2 x in. Geweldig om te zien hoe snel die mannen gaan. Voor mij en denk dat ik ook voor de andere mag spreken was het vooral erg leuk om mee te doen en te genieten van het sport element van de wedstrijd. En van de supporters die ons aanmoedigde vanaf de zijlijn.

Tevreden rolde we na afloopt terug naar de sporthal om aansluitend met elkaar in de plaatselijke pub gezellig te proosten op deze geweldige dag.


interview uniek sporten

hallo allen, 

Ik heb recent een interview gehad vanuit uniek sporten hieronder het resultaat ;) 



“Het is ongelooflijk wat een energie ik krijg van handbiken!” 

03 mei 2019

Voor Erik van der Jagt is het duidelijk. Hij heeft zijn nieuwe sport gevonden. Handbiken! Erik is een sportieve man. Voor bij hem multiple sclerose werd geconstateerd, deed hij aan bergsport, beklom hij bevroren watervallen, wandelde en mountainbikete hij. MS tast het centrale zenuwstelsel aan, waardoor krachtvermindering kan ontstaan en er ook problemen met lopen kunnen optreden. Tien jaar lang was sporten voor Erik dus niet mogelijk. Erik: “Ik deed wel eens een poging, maar mijn energielevel was te laag.”

 De battle aangaan

 In de zomer van 2018 verergerden zijn loopproblemen: “Het lopen ging belabberd, dus ik heb bij de gemeente een rolstoel aangevraagd.” Erik deed de rolstoeltraining van Uniek Sporten om meer te leren over het omgaan met zijn rolstoel. Hij maakte kennis met verschillende rolstoelsporten en zag dat er misschien mogelijkheden voor hem waren. Daarnaast was hij in behandeling bij revalidatiecentrum Revant, waar hij al wel eens sprak over handbiken. Erik: “Ze vroegen of de handbikebattle niets voor mij was. Een jaarlijkse wedstrijd waarbij teams van verschillende revalidatiecentra de uitdaging aangaan en de Kaunertaler gletcher in Tirol beklimmen.” Toevallig ontmoette Erik ook op de rolstoeltraining een aantal mensen die van plan waren die uitdaging aan te gaan. “Het leek wel alsof alles samenkwam.” Hij werd enthousiast en besloot ervoor te gaan. “Voor ik bij het handbiketeam, team ZeeBra, kon aansluiten moest ik een inspanningstest doen waarbij gekeken werd of mijn longen en hart de fysieke inspanning aankonden. Dat was allemaal goed.”

Trainen met vrienden
 Erik begon in januari van 2019 met trainen. In het begin vond hij het loodzwaar, maar al snel

merkt hij vooruitgang. “De eerste keer was ik na een half uur al helemaal gesloopt in mijn armen en schouders. Nu kan ik uren achter elkaar fietsen. Het is ongelooflijk wat een energie ik krijg van het handbiken! Ik had niet verwacht dat ik nog een sport zou vinden die ik zo tof zou vinden. Het geeft me weer het gevoel dat ik vroeger kreeg als ik sportte. Ik houd van het buiten zijn en de gezelligheid die we als team met elkaar hebben. Winnen is niet het belangrijkste, hoewel we dat natuurlijk wel gaan doen, haha.” Eén keer per week traint Erik met team ZeeBra en daarnaast traint hij met vrienden van hem die met hem mee fietsen. “Ik handbike bijna nooit alleen, veel vrienden van me vinden het leuk om mee te gaan. Een van deze vrienden, Jan, is ook mijn buddy voor de battle. We hebben vroeger samen aan bergsport gedaan en zijn zelfs in Nepal geweest. Hij traint met me en gaat tijdens de battle op de fiets mee naar boven.”

Ik heb het nergens anders meer over
 Voor Erik is het extra bijzonder dat hij nu bij Kaunertal zijn nieuwe sport zal gaan beoefenen tijdens de battle. Erik: “We komen langs een waterval die ik zelf jaren geleden heb beklommen. Ik ben al eens eerder met mijn gezin terug gegaan naar dat gebied en toen was het heel dubbel voor me. Ik wilde sporten, maar het lukte me niet meer zoals ik het wilde. Nu, met het handbiken, gaat me dat wel lukken.” De sport heeft Erik echt te pakken: “Ik verlies me erin en heb het nergens anders meer over. Mijn gezin wordt er af en toe gek van!”